Dat bijna de helft van de corporaties geen inkomenseisen stelt bij toewijzing van sociale huurwoningen is opmerkelijk, zo viel 16 april in het Financieele Dagblad te lezen. De verbazing en het onbegrip hierover zijn groot. Ze worden onder meer verwoord door het VVD-Tweede-Kamerlid Van der Burg, de Vereniging van Institutionele Beleggers (IVBN) en het Economisch Instituut voor Bouwnijverheid (EIB). De roep om meer regels klinkt hierin door.

Niet vanzelfsprekend

Op die reacties valt veel af te dingen. Ten eerste omdat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is regels te stellen. En ten tweede omdat in de praktijk de sociale huurwoningen voornamelijk aan lagere inkomensgroepen worden toegewezen, ook zonder regels. Woningcorporaties moeten zich volgens de wet richten op de laagste inkomensgroepen, die niet zelfstandig in woonruimte kunnen voorzien. Dat betekent dat ze hun woningen vooral moeten verhuren aan de laagste inkomensgroepen.

Onnodige regels

Maar er is meer. Woningcorporaties hebben zich ook te houden aan het beginsel van vrijheid van vestiging, zoals vanuit de Europese Unie en de nationale overheid keer op keer wordt benadrukt, bijvoorbeeld in de Huisvestingswet. Mensen moeten in beginsel vrij zijn in hun keuze waar en hoe te wonen. Onnodige regels met betrekking tot inkomen belemmeren die vrijheid. Tot een jaar of tien geleden was het gebruikelijk strikte inkomenseisen te stellen bij woningtoewijzing. Uit een experiment in de regio Arnhem-Nijmegen bleek echter dat ook zonder inkomenseisen sociale huurwoningen vooral aan lage inkomensgroepen worden toegewezen. Sindsdien hebben veel woningcorporaties hun inkomenseisen versoepeld of zelfs afgeschaft.

Passende huurprijs

Ook uit recente onderzoeken blijkt telkens weer dat een grote meerderheid van de sociale huurwoningen wordt toegewezen aan mensen met een inkomen inkomen onder modaal (circa 33.000 euro bruto per jaar). Gebieden waarin geen of beperkte inkomenseisen worden gesteld verschillen hierin maar beperkt van gebieden waar wel inkomenseisen worden gebruikt. Kennelijk zijn woningzoekenden zelf in staat te bepalen wat een passende huurprijs is. Woningzoekenden met een bovenmodaal inkomen stellen hogere eisen aan de kwaliteit en zijn bereid en in staat om daar meer voor te betalen. De goedkopere huurwoningen komen hierdoor als vanzelf bij de lagere inkomensgroepen terecht. Je hebt een inkomenstoets dus niet per se nodig om lage inkomens te bedienen.

Speelruimte beperkt

Recentelijk is met de Europese Commissie in Brussel afgesproken dat corporaties in de toekomst 90% van hun sociale huurwoningen moeten toewijzen aan mensen met een modaal inkomen of minder. Die afspraak zal de speelruimte van woningcorporaties beperken. Voor de vrijheid van vestiging is het te hopen dat corporaties inkomenseisen tot een minimum beperken: alleen daar waar nodig.

Scheefwonen is geen gevolg van een gebrek aan inkomenseisen bij verhuring, zoals regelmatig wordt gesuggereerd. Vaak is er bij verhuring immers geen sprake van een scheve verhouding. Scheefwonen is een gevolg van de inkomensontwikkeling van huurders in de loop der tijd. En dat los je dus niet op met inkomenseisen bij verhuring.

Bron: fd.nl

| Meer...