Op 2 september 1969 startte een team van de University of California onder leiding van Len Kleinrock met het experimenteel doorsturen van gegevens tussen twee computers. Dat was het begin van het beroemde Arpanet-network, waarop zich later dat jaar ook het Stanford Research Intitute en de University of Utah aansloten. In de jaren zeventig kwamen e-mail en het internetprotocol tot stand en in de jaren tachtig werden de domeinnamen ingevoerd. Maar pas in de jaren negentig werd het internet echt populair toen de Britse fysicus Tim Berners-Lee het world wide web creëerde. "Die obscure groei heeft de bloei van het internet mogelijk gemaakt, zonder ingrijpen van de overheid of commerciële belangen, die experimenten zouden heben kunnen ontmoedigen of zelfs blokkeren," merkt Jesdanun op.

Hoewel het internet nog altijd veel ruimte heeft voor innovatie, vreest Jesdanun dat de openheid van de technologie zou kunnen uitgehold worden. "Spammers en hackers verplichten operatoren om firewalls op te richten en autoritaire regimes blokkeren de toegang tot vele websites en services," merkt hij op. "Bovendien zoeken commerciële overwegingen naar mogelijkheden die rivalen kunnen wegdrukken, vooral op het vlak van mobiele platformen zoals de iPhone. Jonathan Zittrain, oprichter van het Berkman Center for Internet & Society aan de Harvard University zegt dat de internetgebruiker een nooit eerder geziene vrijheid heeft gekregen om te winkelen en communiceren, maar dat op langere termijn een grote mogelijkheid voor informatiecontrole dreigt."

"Openheid zal voor een ongekende bloei zorgen," merkte Kleinrock destijds op. Maar dat idealisme is volgens Jesdanun aan het verdwijnen. Door de beperkingen die van overal worden ingevoerd, wordt het volgens hem veel minder gemakkelijk en aantrekkelijk om nieuwe dingen uit te proberen. Een aantal grenzen zijn volgens Jesdanun inderdaad nodig omdat de populariteit van het internet nu eenmaal malafide figuren met slechte bedoelingen heeft aangetrokken, maar hij voegt er aan toe dat op vele plaatsen barrières worden geplaatst die file-sharing en samenwerking vertragen of zelfs helemaal onmogelijk maken of financieel willen bestraffen. Indien dergelijke barrières de innovatie uit handen van de consument houden, komt men volgens hem wellicht nooit te weten welke kansen er onderweg allemaal gemist dreigen te worden.

Bron: Managing21

| Meer...